جز تبسم با لب او هیچکس را تاب نیست

چون گلوی شمع باید بود با خنجر طرف

ناله ما بر نیاید با تغافلهای ناز

سعی خاموشی مگر باشد به گوش کر طرف

موج می باید که گردد با خط ساغر طرف

ای بهشت آرزو بر چشم گریان رحمتی

کرده اند این قطره خون را به صد گوهر طرف