که به راه ما نگذشته ای قدمی ز آبله سر به کف

چه دهد تردد هرزه ات ز حضور سیر و سفر به کف

دلت از هوس نزدوده ای ، ره معنیی نگشوده ای

ز جنون سر به هوا مرو، چو سحاب دامن تر به کف

ستم است میل طبیعتت به غبار عالم بی بقا