نه به عزت آنهمه مایلم نه به جاه و رتبه مقابلم

چو سحر زدم به فضولیی که نه بال ماند و نه پر به کف

به هزار گنج گهر کسی نخرد برات مسلمی

به حقیقت گل این چمن نرسیده خواجه زر به کف

صدف قناعت بیدلم ز دل شکسته گهر به کف