غنچه واری رنگ جمعیت درین گلزار نیست

هرکه دارد بوی مضمونی از آن کاکل به کف

بزم امکان را که و مه گفتگو سرمایه اند

جامها در سر ترنگ و شیشه ها قلقل به کف

از پریشانی گل اینجا می دمد سنبل به کف

قامت پیری نشاط رفته را خمیازه ایست

چشم حیرانیست گر سیلاب دارد پل به کف