چشم حیرانیست گر سیلاب دارد پل به کف

غنچه واری رنگ جمعیت درین گلزار نیست

از پریشانی گل اینجا می دمد سنبل به کف

قامت پیری نشاط رفته را خمیازه ایست

گرم دارد اطلس و دیبا دماغ خواجه را

از خری این پشت خر تا کی برآید جل به کف

ریشه آزادگی در خاک این گلشن کجاست