دسته باطلت که بست ای چمن حضور حق

گاه به رنگ مایلی گاه به بوی بی نسق

تا تو ز حرص بگذری و ز غم جوع وارهی

چیده زمین و آسمان عالم کاسه و طبق

عمر شد و همان بجاست غفلت خودنمایی ات