زاهدا ساغر می کوثر شادابیهاست

سینه لبریزگداز جگر و لبها خشک

لال مانده است زبانم به جواب ناصح

همچو برگی که شود از اثر سرما خشک

چون عصا چند توان بود ز سر تا پا خشک

عشق بی رنگ از این وسوسه ها مستغنی است

دامن ما و تو آلوده بر آید یا خشک