دامن ما و تو آلوده بر آید یا خشک

زاهدا ساغر می کوثر شادابیهاست

چون عصا چند توان بود ز سر تا پا خشک

عشق بی رنگ از این وسوسه ها مستغنی است

بگذر از حاصل امکان که درین مزرع وهم

سبزه ها ریخته تا بال و پر عنقا خشک

هم چو نظاره که از دیده تر می گذرد