درطلوع مهر بی عرض تبسم نیست صبح

یاد دامان که شد یارب به زخم ما نمک

محو تسلیم وفایم از فضولیها مپرس

داغ ما را نیست فرق از پنبه کردن با نمک

هر که گردد خاک راهت می کند پیدا نمک

چاره خون عافیتها می خورد هشیار باش

نسبت مرهم قوی افتاده اینجا با نمک