از هوس عمریست چون آیینه مژگان بسته ایم

ابر رحمت خضر می رویاند از صحرای بنگ

تا اثر چون ناله از صید اجابت نگذرد

پر برون می آرد اینجا سعی منقار خدنگ

کم نگردد از سر ما سایه دیوار زنگ

خاک می لیسد دم بیدستگاهی لاف مرد

سرمه آهنگ است در آب تنک هوی نهنگ