افراط در طبیعت عشرت کدورت است

بال فشانده ایست به روی شرار رنگ

از خود چو اشک جرات پرواز شسته ایم

یارب مکن به خون نیازم دچار رنگ

بی داغ گل نمی کند از لاله زار رنگ

خونم همان به دشت عدم بال می زند

گر بسملم کنی چو نفس صدهزار رنگ