یارب مکن به خون نیازم دچار رنگ

سیر بهار ما به تامل چه ممکن است

بال فشانده ایست به روی شرار رنگ

از خود چو اشک جرات پرواز شسته ایم

افراط در طبیعت عشرت کدورت است

بی داغ گل نمی کند از لاله زار رنگ

خونم همان به دشت عدم بال می زند