سخت جانی چنگ اقبالیست با شاهین حرص

هست طوماری که دارد مهر عنوانش ز سنگ

همچوگندم می کشد هرکس درین هفت آسیا

آنقدر رنجی که بر می آورد نانش ز سنگ

تا کشد گوهر ندارد چاره میزانش ز سنگ

پای خواب آلود تمکین کسب مجنون مرا

همچو کوه افتاد آخر گل به دامانش ز سنگ