آنقدر رنجی که بر می آورد نانش ز سنگ

مد احسانی که گردون بر سر ما می کشد

هست طوماری که دارد مهر عنوانش ز سنگ

همچوگندم می کشد هرکس درین هفت آسیا

سخت جانی چنگ اقبالیست با شاهین حرص

تا کشد گوهر ندارد چاره میزانش ز سنگ

پای خواب آلود تمکین کسب مجنون مرا