از فضولیهای طاقت عافیت آواره است

آب خاک آلوده را آرام می سازد زلال

دستگاه جاه ، اصلش واضع شور و شر است

می خروشد سیم و زر تا حشر در طبع جبال

غیر پرواز آتشی دیگر ندارم زیر بال

لب به حاجت وامکن ساز غنا این است و بس

آب گوهر می زند موج از زبان بی سوال