مه پس از بدر شدن سعی هلالش پیش است

عرق شخص زآیینه نریزد تمثال

عالمست این به غرور تو که می پردازد

بوالهوس یک دوسه روزی به خیالات ببال

چون به معراج رسد طالب نقص است کمال

عشق بیخود ز خودم می برد و می آرد

رنگ در دعوی پرواز ندارد پر و بال