چون به معراج رسد طالب نقص است کمال

عالمست این به غرور تو که می پردازد

بوالهوس یک دوسه روزی به خیالات ببال

مه پس از بدر شدن سعی هلالش پیش است

عشق بیخود ز خودم می برد و می آرد

رنگ در دعوی پرواز ندارد پر و بال

به که چون شمع به سر قطع کنی راه ادب