دیده شوخ نگاهان ز حیا بیخبر است

رنگ در دعوی پرواز ندارد پر و بال

به که چون شمع به سر قطع کنی راه ادب

تا ز سعی قدمت سایه نگردد پامال

چه کند بیدل اگر نگذرد آب از غربال