پای گر آید به سنگ کوشش همت رساست

الحذر از فتنه ای دیر و حرم در بغل

منفعل فطرتم کو سر و برگ قبول

خوش قلم صنع نیست کاغذ نم در بغل

زبر زمین می رود ریشه علم در بغل

با دل قانع خوشیم از چمن اعتبار

غنچه ما خفته است باغ ارم در بغل