خشکی مغز شعور جوهر فطرت گداخت

زبر زمین می رود ریشه علم در بغل

با دل قانع خوشیم از چمن اعتبار

غنچه ما خفته است باغ ارم در بغل

منشی این دفتریم نال قلم در بغل

تا طلب آمد به عرض فقر دمید از غنا

کاسه درویش داشت ساغر جم در بغل