دیوانه ما را دلی در سینه نتوان یافتن

صحرا زگرد وحشیان پیچیده دامان در بغل

حیرت رموز جلوه ای بر روی آب آورده است

آیینه دارد ناکجا تمثال پنهان در بغل

دارد شراری یادگار از سنگ طفلان در بغل

می خواست از مهد جگر بر خاک غلتد بی رخت

برداشت طفل اشک را چون دایه مژگان در بغل