می خواست از مهد جگر بر خاک غلتد بی رخت

آیینه دارد ناکجا تمثال پنهان در بغل

دیوانه ما را دلی در سینه نتوان یافتن

دارد شراری یادگار از سنگ طفلان در بغل

برداشت طفل اشک را چون دایه مژگان در بغل

هستی ندارد یک شرر نور شبستان طرب

این صفحه گر آتش زنی یابی چراغان در بغل