هستی ندارد یک شرر نور شبستان طرب

دارد شراری یادگار از سنگ طفلان در بغل

می خواست از مهد جگر بر خاک غلتد بی رخت

برداشت طفل اشک را چون دایه مژگان در بغل

این صفحه گر آتش زنی یابی چراغان در بغل

عشق از متاع این و آن مشکل که آراید دکان

آخر خریدار تو کو ای کفر و ایمان در بغل