باده صاف دایمت در قدح و پیاله باد

ذروه کاخ رتبتت راست ز فرط ارتفاع

راهروان وهم را راه هزار ساله باد

ای مه برج منزلت چشم و چراغ عالمی

چون به هوای مدحتت زهره شود ترانه ساز

حاسدت از سماع آن محروم آه و ناله باد

نه طبق سپهر و آن قرصه ماه و خور که هست