نه طبق سپهر و آن قرصه ماه و خور که هست

باده صاف دایمت در قدح و پیاله باد

چون به هوای مدحتت زهره شود ترانه ساز

حاسدت از سماع آن محروم آه و ناله باد

بر لب خوان قسمتت سهلترین نواله باد

دختر فکر بکر من محرم مدحت تو شد

مهر چنان عروس را هم به کفت حواله باد