گیرد زلیخایش به بر یا پیر کنعان در بغل

از خار خار جلوه ات در عرض حیرت خاک شد

چون جوهر آیینه چندین چشم مژگان در بغل

مشکل دماغ یوسفت پیمانه شرکت کشد

این درد صاف کفر و دین محو است در دیر یقین

بی رنگ صهبا شیشه ای دارند مستان در بغل

بیدل به این علم و فنون تاکی به بازار جنون