کو هوش ادا فهمی نازی که توان خواند

مهری زده ای بر لب گویای تغافل

سربازی عشاق به بزم تو تماشاست

هرچند نباشد به میان پای تغافل

سطر نگه از صفحه سیمای تغافل

هرچند نگاه تو حیات دو جهان است

من کشته تمکینم و رسوای تغافل