کز تبسم جمع دارد با شراب ناب گل

جز خموشی بر نتابد محفل تسلیم عشق

از چراغ کشنه اینجا می کند آداب گل

از خودم یاد جمال میفروشی برده است

آفت ایجاد است ساز زندگی هشیار باش

از طراوت خانه دارد در ره سیلاب گل

فیض خاموشی به یاد لب گشودنها مده