فیض خاموشی به یاد لب گشودنها مده

کز تبسم جمع دارد با شراب ناب گل

آفت ایجاد است ساز زندگی هشیار باش

از طراوت خانه دارد در ره سیلاب گل

ای ز خود غافل همین در غنچه دارد آب گل

گلشن داغیم از نشو و نمای ما مپرس

در بهار ما ز آتش می شود سیراب گل