تا ز خواب نازگردد بر رخت بیدارگل

تا به کی پوشد تغافل بر سراپایت نقاب

در دل یک غنچه نتوان یافت این مقدارگل

بر رخ هر گلبن از شبنم نقاب افکنده اند

نیست ممکن گر کند در عرض شوخی های ناز

لاله رویان را عرق بی رنگ از رخسارگل

می زند در جمع احباب از تقاضای بهار