می زند در جمع احباب از تقاضای بهار

تا ز خواب نازگردد بر رخت بیدارگل

نیست ممکن گر کند در عرض شوخی های ناز

لاله رویان را عرق بی رنگ از رخسارگل

سایه دست کرم بر گوشه دستار گل

ساز عیش از قلقل مینا قیامت غلغل است

ابر رنگ نغمه می بندد به روی تار گل