ناله دل داشت بو در بستر بیمار گل

باغ امکان درسگاه عذر بی سرمایگی است

رنگ کو تا گردشی انشا کند پرگار گل

غفلت بی درد پر بی عبرتم برد از چمن

تا به فکر مایه افتادیم کار از دست رفت

رنگ و بو سودای مفتی بود در بازار گل

می برد خواب بهار نازم از یاد خطش