باغبان ! از دورگردان چمن غافل مباش

تا به جای رنگ گردانم به گرد یار گل

در گلستانی که شرم آیینه دار ناز اوست

محو شبنم می شود از شوخی اظهارگل

تا کی ام دزدیده باشد رخنه دیوار گل

از خموشی پرده دار شوخی حسن است عشق

می کند بلبل نهان در غنچه منقار گل