بر بساط غنچه خسبان گر رسی آهسته باش

خاک راهی باش و از هر نقش پا بردار گل

گر ز اسرار بهار عشق بویی برده ای

غیر داغ و زخم و اشک و آبله مشمار گل

می شود از جنبش نبض نفس بیدار گل

این حدیث از شمع روشن شد که در بزم وقار

داغ دارد زیب دل چون زینت دستار گل