این حدیث از شمع روشن شد که در بزم وقار

غیر داغ و زخم و اشک و آبله مشمار گل

بر بساط غنچه خسبان گر رسی آهسته باش

می شود از جنبش نبض نفس بیدار گل

داغ دارد زیب دل چون زینت دستار گل

حاصل این باغ بر دامن گرانی می کند

چون سپر بر پشت باید بستنت ناچار گل