الم خار می کشد قدم عذر لنگ گل

اگر آن نازنین رود به تماشای رنگ گل

چمن از شرم عارضش ندهد گل به چنگ گل

به خرامی که گل کند ز نهال جنون گلش

می مینای این چمن ز شکست است موجزن

پی بوگیر و درشکن به خیال ترنگ گل

ز نشاط عرق ثمر به گلاب آب ده نظر