که چه یافت سبزه کلاه سرو و چه دوخت غنچه قبای گل

چمنی است عالم کبریا بری ازکدورت ماسوا

نشود تهی به گمان ما ز هجوم رنگ تو جای گل

ز بلند و پست بساط رنگ اثری نزد در آگهی

چمن اثر ز نظر نهان به مآثرت که کشد عنان

ز بهار می طلبی نشان مگذر ز آینه های گل

قدح شکسته فرصتت چقدر شراب نفس کشد