صلای کام نهنگست کوچه دادن سیل

شرر چه بال تواند گشود در دل سنگ

چراغ دیده مور است در سرای بخیل

به قوت حشم از جاده ادب مگذر

ز سرکشان به بزرگی فروتنی مطلب

چه ممکنست خمیدن رسد به گردن فیل

غضب به جرات تسلیم برنمی آید