ز سرکشان به بزرگی فروتنی مطلب

چراغ دیده مور است در سرای بخیل

به قوت حشم از جاده ادب مگذر

صلای کام نهنگست کوچه دادن سیل

چه ممکنست خمیدن رسد به گردن فیل

غضب به جرات تسلیم برنمی آید

حیاست آتش نمرود را ز وضع خلیل