چه گریه ها که نفرمود ساز این زنبیل

رموز عشق سزاوار حکم هر خس نیست

نفس به حوصله من نمی شود تحلیل

قد خمیده به صد احتیاج داغم کرد

به سرخ و زرد منازید زیر چرخ کبود

که جامه هر چه بود ماتمی است در خم نیل

به هر خیال قناعتگر است موهومی