به سرخ و زرد منازید زیر چرخ کبود

نفس به حوصله من نمی شود تحلیل

قد خمیده به صد احتیاج داغم کرد

چه گریه ها که نفرمود ساز این زنبیل

که جامه هر چه بود ماتمی است در خم نیل

به هر خیال قناعتگر است موهومی

کشید سرمه به چشم پری ز سایه میل