کشید سرمه به چشم پری ز سایه میل

به سرخ و زرد منازید زیر چرخ کبود

که جامه هر چه بود ماتمی است در خم نیل

به هر خیال قناعتگر است موهومی

هوس بضاعت موهوم ما چه عرض دهد

مبرهن است از اجمال ذره ها تفصیل

خبر ز دل نگرفتی کسی چه چاره کند