چو شمع خیره سر فرصتیم وزین غافل

که شیشه ای ست به طاق تغافلت تحویل

ادب غبار خموشی است کاروان حباب

نهفته است به ضبط نفس درای رحیل

که چین بلند گرفته ست دامن تعجیل

تلاش علم و عمل مغتنم شمر بیدل

مکش خمار شرابی که عقل راست مزیل