تیغ ما تهمت خون می کشد از ریزش دم

موی ژولیده همان افسر دیوانه ماست

علم شعله به جز دود ندارد پرچم

عجز هم کاش نمی کرد گل از جرات ما

بی فنا چاره تشویش نفس ممکن نیست

پنبه گردد مگر این رشته که گردد محکم

به چه امید کنم خواهش وصلش بیدل