گریه ای دارم که خواهد شد درین ایام یم

از خجالت در لب گل خنده شبنم می شود

با تبسم آشنا گر سازد آن گلفام فم

مژده ای لب تشنگان دشت بی آب جنون

بسکه فرصتها پر افشان هوای وحشت است

از وصالم داغ دل می جوشد از پیغام غم

شوق کامل در تسلیها کم از جبریل نیست