چند باید بود محو انفعال از احتلام

سوخت خلقی برامید پخته کاریها نفس

کیست تا فهمد که ماییم و همین سودای خام

عیش دنیا شور بازیگاه شیطانست و بس

فرصت نیرنگ هستی پر تنک سرمایه است

تا تو آغوشی گشایی وصل می گردد پیام

بس که دارد گریه بر نومیدی نخجیر من