تا دو روزی دام چیند رنگ بر عنقای ما

کز رمیدن واکند آغوش گوید رام رام

ناز پروردی که موج گوهرش گرد رم است

ترک تمکینش نبندد صورت از سعی خرام

حلقه ای چند از پر طاووس بایدکرد وام

بیدل از سامان رنگ آیینه روشن کرده ایم

بود داغ شمع ما را تازگی موقوف شام