نامداران زخمی خمیازه جمعیتند

غیر خاکستر خیال شعله هم خام است خام

تا سخن باقی بود درد است صهبای کمال

نیست غیر از خامشی چون صاف می گردد کلام

سخت محروم است ناسور نگین از التیام

ذلتی در پرده امید هرکس مضمر است

کاسه دریوزه صیاد دارد چشم دام