کاسه دریوزه صیاد دارد چشم دام

نامداران زخمی خمیازه جمعیتند

سخت محروم است ناسور نگین از التیام

ذلتی در پرده امید هرکس مضمر است

بیخبر فال تماشا می زنی هشیار باش

شمع را واکردن چشم است داغ انتقام

به که ما و من به گوش خامشی ریزد کسی