محو افسون دلم ، تمثال کو، حیرت کدام

ناله ام یارب چسان خاطرنشین او شود

نامه خاموشی بیان ، قاصد فراموشی پیام

هر چه دارد خانه آیینه بیرنگ است و بس

رهنورد زندگی را سعی پا درکار نیست

بعد ازین بر جا نشین و از نفس بشمار گام

تهمت آسودگی بر ما سبکروحان مبند